अंकोल वनस्पती – माहिती, उपयोग आणि औषधी गुणधर्म
अंकोल या वृक्षास संस्कृतमध्ये अंकोट किंवा अंकोल, हिंदीमध्ये ढेरा अथवा टेरा, बंगालीत धल, आंकोट, गुजरातीमध्ये अंकोल, तर इंग्रजीमध्ये Sage-leaf Alangium आणि लॅटिनमध्ये Alangium Lamarkii म्हणतात. मल्याळम, तेलगू, तामीळ आणि कन्नड भाषांमध्ये याचे भिन्न नावे असून हा वृक्ष संपूर्ण भारतभर दिसून येतो.
भारतीय आयुर्वेदात अनेक दुर्मीळ वनस्पतींना अनन्यसाधारण स्थान आहे. त्यातीलच एक महत्त्वाची औषधी वनस्पती म्हणजे अंकोल (Alangium Lamarkii). आपल्या विषनाशक गुणधर्मांमुळे आणि अतिसारावरच्या उपयोगामुळे अंकोल आयुर्वेदिक औषधांमध्ये विशेष महत्त्वाचे स्थान मिळवतो. या लेखामध्ये आपण अंकोल वृक्षाची ओळख, त्याचे औषधी गुणधर्म, वापर आणि फायदे यांचा सविस्तर आढावा घेणार आहोत.
अंकोल म्हणजे काय?
अंकोल या वृक्षास संस्कृतमध्ये अंकोट किंवा अंकोल, हिंदीमध्ये ढेरा अथवा टेरा, बंगालीत धल, आंकोट, गुजरातीमध्ये अंकोल, तर इंग्रजीमध्ये Sage-leaf Alangium आणि लॅटिनमध्ये Alangium Lamarkii म्हणतात. मल्याळम, तेलगू, तामीळ आणि कन्नड भाषांमध्ये याचे भिन्न नावे असून हा वृक्ष संपूर्ण भारतभर दिसून येतो.
अंकोल वृक्षाची ओळख
अंकोल वृक्ष आकाराने मोठा असतो आणि त्याच्या फांद्या वेड्यावाकड्या वाकलेल्या असतात. साल जाडसर, राखी रंगाची व खडबडीत असते. पाने लांबट व रुंद, थोडीशी कण्हेरीच्या पानांसारखी दिसतात.
विशेष वैशिष्ट्ये:
-
वर्षभर पालवी फुटते
-
फुलांच्या अगोदर पाने गळून पडतात
-
फळे लालसर रंगाची असतात
-
बियांपासून मिळणारे तेल औषधी उपयोगासाठी उपयुक्त
अंकोलचे औषधी गुणधर्म
अंकोल हा वनस्पती समूहातील एक तीव्र, उष्ण, कडवट व तिखट स्वभावाचा घटक आहे. त्यामुळे तो वात, कफ, आम, पित्त, आणि विषारी पदार्थांवर परिणामकारक ठरतो.
१. अतिसार आणि विषबाधा:
अंकोलच्या मुळाची साल तांदळाच्या धुण्यात उगाळून मधासोबत घेतल्यास अतिसार, जुलाब आणि विषबाधा यावर चांगला परिणाम होतो.
२. कृमी आणि प्रमेह:
अंकोलचा रस कृमी, प्रमेह व मूत्रविकारांवर फायदेशीर आहे. विशेषतः जलोदर आणि मूत्रावरोधावर अंकोल औषध म्हणून उपयोगी आहे.
३. त्वचारोग व सूज:
अंकोल तेलाने अंगाला मालिश केल्यास त्वचारोग बरे होतात. तसेच वायूने अंग ठणकणे, सूज व दाहज्वर यावरही आराम मिळतो.
४. वात व कफशामक:
या वृक्षाच्या बियांपासून मिळणारे अंकोल तेल वात व कफाचा नाश करते. विशेषतः हिवाळ्यात अंग दुखणे, सांधेदुखी यावर हे तेल उपयुक्त ठरते.
५. जखमा व व्रण:
अंकोलचे भाग इतर औषधी वनस्पतींसोबत मिसळून व्रण, सूज, त्वचारोग यावर उपयोग केला जातो. जखमा लवकर भरून येण्यासाठी अंकोलचा उपयोग केला जातो.
अंकोल तेलाचे वैशिष्ट्य
अंकोलच्या बियांपासून तयार होणारे तेल हा या वृक्षाचा सर्वात उपयुक्त भाग आहे. याचे विशेष गुणधर्म खालीलप्रमाणे आहेत:
-
वातशामक व कफशामक
-
त्वचेसाठी उपयोगी – सांधेदुखी, त्वचारोग, खाज, सूज
-
आंघोळीपूर्वी लावल्यास रक्ताभिसरण वाढवते व त्वचेचे आरोग्य सुधारते
पारंपरिक उपयोग – घरगुती उपचार
-
विषबाधा – कुत्रे, मांजर किंवा उंदीर यांच्या विषबाधेवर अंकोल उपयोगी आहे.
-
अतिसारावर उपाय – मुळांची साल व मध यांचा मिश्र वापर.
-
त्वचारोग व फोडं – अंकोल तेल वापरून मालिश करणे.
-
व्रणशुद्धी – अंकोल चूर्णाचा लेप लावणे.
-
सांधेदुखीवर – बियांचे तेल गरम करून सांध्यांवर लावणे.
अंकोलचा एक अनोखा उपयोग
एक विशेष लोकप्रचलित उपाय म्हणजे आंब्याच्या कोयीला अंकोल तेलाची सात पुटे देऊन ती जमिनीत पुरणे. असा विश्वास आहे की यामुळे आंब्याचे रोपटे लवकर आणि मजबूत उगम पावते.
जरी अंकोल हा अनेक प्रकारच्या विकारांवर उपयुक्त असला तरी कोणत्याही औषधी वनस्पतीचा वापर डॉक्टर किंवा आयुर्वेदिक वैद्याच्या सल्ल्यानेच करावा. चुकीच्या प्रमाणात वापर केल्यास त्याचे साइड इफेक्ट्स होऊ शकतात.
अंकोल ही एक अद्भुत औषधी वनस्पती आहे जी आपल्या आरोग्यासाठी अनेक प्रकारे उपयोगी आहे. विषबाधा, अतिसार, त्वचारोग, कृमी, प्रमेह आणि वात-कफ विकारांवर अंकोल प्रभावी उपचार ठरतो. याच्या तेलाचा व चूर्णाचा वापर योग्य प्रमाणात व मार्गदर्शनाने केल्यास आरोग्यात चांगला बदल दिसतो. पारंपरिक औषधोपचार पद्धतीत अंकोलचा उपयोग अनेक पिढ्यांपासून होत आहे आणि आजही त्याचे वैज्ञानिक महत्त्व अधोरेखित होत आहे.