मोरोपंत त्रिंबक पिंगळे - स्वराज्याचे मुख्य प्रधान

पेशवे म्हणून मोरोपंतांनी विविध लष्करी मोहिमांमध्ये भाग घेतला. विशेषतः जावळी, शृंगारपूर आणि इतर किल्ले हस्तगत करताना त्यांनी महत्त्वपूर्ण भूमिका बजावली. सन १६५६ मध्ये प्रतापगड किल्ल्याची उभारणी करताना महाराजांनी मोरोपंत यांच्यावर ही जबाबदारी सोपवली होती. भवानी देवीचे मंदिर प्रतापगडावर बांधण्यात मोरोपंतांचे योगदान महत्त्वाचे मानले जाते.

मोरोपंत त्रिंबक पिंगळे - स्वराज्याचे मुख्य प्रधान
मोरोपंत त्रिंबक पिंगळे

छत्रपती शिवाजी महाराजांनी स्थापन केलेल्या स्वराज्यातील प्रशासन व्यवस्था अत्यंत सुदृढ आणि दूरदृष्टीने आखलेली होती. या व्यवस्थेचा कणा म्हणजे अष्टप्रधान मंडळ. अष्टप्रधानांमध्ये ‘मुख्य प्रधान’ अर्थात ‘पेशवे’ हे पद अत्यंत महत्त्वाचे होते. या पदावर कार्यरत असलेले पहिले व्यक्तिमत्व म्हणजे मोरोपंत त्रिंबक पिंगळे – स्वराज्याचे पहिले पेशवे.

मोरोपंत त्रिंबक पिंगळेंची पार्श्वभूमी

मोरोपंत पिंगळे हे त्रिंबक यांचे सुपुत्र होते. त्रिंबक हे शहाजी राजे भोसले यांचे निष्ठावंत आणि विश्वासू सहकारी होते. शहाजी महाराज जेव्हा आदिलशाही दरबारी सेवेत होते, तेव्हा त्यांना कोलार, बंगलोर, उसकटा, वालापूर आणि शेरा हे पाच परगणे मिळाले होते. या परगण्यांचे व्यवस्थापन त्रिंबक यांच्या हाती देण्यात आले. यामुळे मोरोपंत पिंगळेंना लहानपणापासूनच राजकीय आणि प्रशासकीय वातावरणाचा अनुभव मिळाला.

छत्रपती शिवाजी महाराज आणि मोरोपंत यांचे बालपण एकत्रच गेले. शहाजी महाराज आणि त्रिंबक यांच्यातील मैत्रीमुळे शिवराय आणि मोरोपंत हे बालसखा बनले. याच नात्यामुळे पुढे स्वराज्य स्थापनेच्या कार्यात मोरोपंत हे शिवरायांचे अत्यंत निकटवर्तीय आणि विश्वासू सहकारी बनले.

पेशवेपदाची जबाबदारी

स्वराज्य स्थापनेच्या प्रारंभी शिवरायांनी पेशवेपदाची जबाबदारी शामराज नीलकंठ यांच्यावर सोपवली होती. परंतु सिद्दीवरील एका मोहिमेदरम्यान, सिद्दी फत्तेखान बलाढ्य झाला असताना, मोरोपंतांनी धाडस दाखवून सिद्दीवर आक्रमण केले आणि विजय प्राप्त केला. या पराक्रमामुळे शिवाजी महाराजांनी मोरोपंत पिंगळे यांच्यावर संपूर्ण विश्वास ठेवून त्यांच्याकडे पेशवेपद सोपवले.

लष्करी आणि प्रशासकीय पराक्रम

पेशवे म्हणून मोरोपंतांनी विविध लष्करी मोहिमांमध्ये भाग घेतला. विशेषतः जावळी, शृंगारपूर आणि इतर किल्ले हस्तगत करताना त्यांनी महत्त्वपूर्ण भूमिका बजावली. सन १६५६ मध्ये प्रतापगड किल्ल्याची उभारणी करताना महाराजांनी मोरोपंत यांच्यावर ही जबाबदारी सोपवली होती. भवानी देवीचे मंदिर प्रतापगडावर बांधण्यात मोरोपंतांचे योगदान महत्त्वाचे मानले जाते.

शिवाजी महाराज आग्र्याहून सुटकेच्या आधी जेव्हा दिल्लीमध्ये कैद होते, त्या काळात स्वराज्याचे प्रशासन सुस्थितीत राहावे म्हणून त्यांनी मोरोपंत, अण्णाजी दत्तो, प्रतापराव गुजर आणि निळो सोनदेव यांच्यावर स्वराज्याच्या सुरक्षा आणि देखरेखीची जबाबदारी सोपवली.

मोगलांविरुद्ध झुंज

इखलासखान आणि दिलेरखान यांच्या नेतृत्वाखाली जेव्हा मोगलांनी स्वराज्यावर आक्रमण केले, तेव्हा मोरोपंत आणि प्रतापराव गुजर यांनी एकत्र येऊन साल्हेर येथे मोगल सेनेचा निर्णायक पराभव केला. हे युद्ध इतिहासात ‘साल्हेरचे युद्ध’ म्हणून प्रसिद्ध आहे, ज्यात मराठ्यांनी प्रथमच मोगलांवर पूर्ण विजय मिळवला होता.

रायगड राज्याभिषेक आणि अष्टप्रधान मंडळ

शिवाजी महाराजांचा भव्य राज्याभिषेक रायगडावर १६७४ मध्ये झाला. या ऐतिहासिक क्षणी अष्टप्रधान मंडळाचे औपचारिक गठन करण्यात आले. अष्टप्रधानांमधील सर्वोच्च पद असलेल्या मुख्य प्रधान पदाचा मान मोरोपंत त्रिंबक पिंगळे यांना मिळाला. ही बाब त्यांच्या कार्यकुशलतेची साक्ष होती. त्यांनी शिवरायांच्या राज्यकारभारात आर्थिक, लष्करी आणि कायदेमंडळातील अनेक महत्त्वाचे निर्णय घेतले.

मोरोपंतांची मुद्रा

प्रत्येक अष्टप्रधानाची स्वतःची एक मुद्रा (सील/ठसा) असायची. मोरोपंत पिंगळे यांची मुद्रा खालीलप्रमाणे होती:

"श्री शिवचरणी तत्पर त्र्यंबकसूत मोरेश्वर"

या मुद्रेमध्ये शिवरायांच्या चरणी निष्ठा आणि आपली ओळख स्पष्टपणे दर्शवली आहे.

छत्रपती संभाजी महाराजांच्या काळातील भूमिका

१६८० साली शिवाजी महाराजांचे निधन झाले. त्या वेळी मोरोपंत त्रिंबक पिंगळे हे छत्रपती संभाजी महाराजांच्या अष्टप्रधान मंडळातही काही काळ मुख्य प्रधान म्हणून कार्यरत होते. तथापि, काही राजकीय आरोपांच्या पार्श्वभूमीवर त्यांच्यावर राजद्रोहाचा संशय व्यक्त करण्यात आला आणि त्यांना पदावरून दूर करण्यात आले. त्यांच्या निधनानंतर त्यांचा मुलगा निळो मोरेश्वर पिंगळे याला पेशवेपद देण्यात आले.

पिंगळे घराण्याची पेशवेपदातील परंपरा

मोरोपंत यांना दोन पुत्र होते – निळो मोरेश्वर आणि बहिरो मोरेश्वर. निळो मोरेश्वर हे संभाजी महाराज आणि राजाराम महाराज यांच्या कारकिर्दीत पेशवे होते. बहिरो मोरेश्वर यांनी छत्रपती शाहू महाराजांच्या काळात पेशवेपद सांभाळले. त्यानंतर काही काळात पिंगळे घराण्याचा पेशवेपदावरील वारसा संपुष्टात आला आणि हे पद श्रीवर्धन येथील भट घराण्याकडे गेले. पुढे पेशवे बाजीराव प्रथम यांच्यामुळे पेशवेपद अत्युच्च शिखरावर पोहोचले.


मोरोपंत त्रिंबक पिंगळे हे केवळ एक पेशवे नव्हते, तर ते शिवरायांचे बालसखा, विश्वासू सहकारी, दूरदृष्टीचे प्रशासक आणि पराक्रमी सेनानी होते. त्यांनी स्वराज्याच्या उभारणीत केवळ लष्करी नव्हे तर प्रशासनिक, धार्मिक आणि सांस्कृतिक पातळीवरही मौल्यवान योगदान दिले. त्यांच्या कार्यामुळेच अष्टप्रधान मंडळाची पायाभूत रचना घडून आली आणि पुढील काळात ती मराठा साम्राज्याच्या विस्तारासाठी उपयुक्त ठरली.

मोरोपंत पिंगळे यांचे जीवन हे धैर्य, निष्ठा आणि कार्यकुशलतेचे उदाहरण आहे. त्यांच्या कार्याचा अभ्यास केल्यास स्वराज्य स्थापनेमागील दूरदृष्टी आणि व्यावहारिकता स्पष्टपणे समजते.